Ginące zwięrzeta

Zwłaszcza wtedy, jak twierdzi May, gdy dane dotyczące gatunków zagrożonych „mogą nam znacznie więcej powiedzieć o metodach gromadzenia informacji na ich temat i zainteresowaniach taksonomów niż o faktycznych zmianach statusu tych gatunków”. Biolodzy mają poważne powody do obaw: nawet jeśli wielkie wymieranie jeszcze się na dobre nie zaczęło, to i tak jest nieuchronne. Na konferencji w Hilo Kevin Higgins z University of Oregon przedstawił model komputerowy losu sztucz nych organizmów tworzących populację, symulując tempo ich mutacji genetycznych, zachowania rozrodcze i oddziaływanie środowiska. Jak stwierdził, „w małych populacjach mutacje są na tyle łagodne, że dobór naturalny ich nie eliminuje. To drastycznie skraca czas, który pozostał do wy marcia.” Jeśli więc biotopy się kurczą, a populacje są eliminowane według szacunków Daily w tempie 16 min na rok, „może to być bomba zegarowa, stan ukrytego wymierania” ostrzega Higgins. Ale wykazanie, że w środowisku naturalnym zapalnik tej bomby rzeczywiście już został włączony, nie będzie łatwe.