Ginące zwięrzeta

Zgodnie z hipotezą o zależności między areałem a liczbą gatunków, redukcja powierzchni o połowę powinna spowodować wyginięcie 16% endemicznych gatunków, w tym przypadku czterech gatunków ptaków. I rzeczywiście cztery wymarły. Lomborg jednak uważa jeden z nich za podgatunek, twierdzi również, że dwa inne wyginęły z przyczyn nie związanych z utratą siedlisk. Nawet jeśli zależność między areałem a liczbą gatunków jest zgodna z teoretycznymi przewidywaniami odpowiada Lomborg według oficjalnych statystyk tempo wylesiania maleje i obecnie spadło znacznie poniżej procenta rocznie. Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) oszacowała ostatnio, że w latach 19902000 pokrywa leśna na świecie malała średnio zaledwie o 0.2% rocznie (wycięto 11.5 min ha, a zalesiono 2.5 min ha). Jednakże w tropikach, gdzie żyje większość rzadkich i zagrożonych gatunków, roczne tempo wylesiania wynosiło na ogól pól procenta rocznie. „Choć twórcy prognoz mogą się tu i ówdzie mylić co do liczb, powodowani zapewne chęcią podniesienia alarmu, nadejście fali wymierania to tylko kwestia czasu” replikuje Carlos A. Peres, brazylijski ekolog z University of East Anglia.