Ginące zwięrzeta

Co stanie się z wysokimi drzewami tworzącymi aż 79% wilgotnego lasu równikowego na Samoa, jeśli myśliwi wytępią owocożerne nietoperze, od których zależy ich rozsiewanie? Wielu działaczy na rzecz ochrony środowiska i ekologów obawia się, że wymarcie kilku gatunków kluczowych spowoduje zawalenie się całych ekosystemów, podobnie jak brak zworników sklepienia. Inni uważają to porównanie za mało sensowne. „Z kilku niedawno przeprowadzonych badań wynika, że w ekosystemach istnieje pewien poziom redundancji (nadmiarowości)” mówi Melodie A. McGeoch z University of Pretoria w RPA, zastrzegając przy tym, że to co nadmiarowe dziś, nie musi być takie jutro. „Nie ma sensu sądzić, że większość gatunków nie poradzi sobie z presją nieco większą niż ta, na jaką byłyby narażone w warunkach całkowicie naturalnych, bez wpływu człowieka dodaje MacPhee.Ewolucja powinna je wyposażyć w większą odporność.” A gdyby nie nastąpiło to na drodze doboru naturalnego, mógłby zastąpić go dobór sztuczny, jeśli wierzyć wynikom badań Wernera Greutera z Freies Universität Berlin, Thomasa M. Brooksa z Conservation International (CI) i innych. Greuter porównał aktualne tempo wymierania roślin w czterech regionach podobnych pod względem ekologicznym i stwierdził, że najwolniejsze jest na obszarze najdłużej zasiedlonym i najbardziej zdegradowanym w basenie Morza Śródziemnego.